Ogólna perspektywa: VerpackG to niemiecka ustawa opakowaniowa, która wprowadza obowiązki odpowiedzialności za opakowania wprowadzone na rynek. Dla relacji między retailerem a marką własną oznacza to przesunięcie uwagi z jedynie operacyjnych warunków sprzedaży na kwestie zgodności prawnej, sprawozdawczości i podziału kosztów związanych z recyklingiem i odzyskiem materiałów.
W praktyce obowiązki wynikające z VerpackG obejmują rejestrację przedsiębiorcy, współpracę z systemami zbiorczego finansowania odbioru opakowań, prowadzenie ewidencji ilościowej oraz raportowanie. To oznacza, że już na etapie negocjacji handlowych strony muszą ustalić, kto formalnie odpowiada za opakowania opakowane jako produkt marki własnej — producent, dostawca czy retailer — oraz jak udokumentować wielkości i rodzaje opakowań.
Modele rozliczeń często przyjmują jedną z kilku form, które warto rozważyć i wpisać do umów:
- Przejęcie odpowiedzialności przez markę własną — producent rejestruje i rozlicza opakowania;
- Przejęcie przez retailer — sklep centralizuje rejestrację i rozliczenia, obciążając dostawcę kosztami na podstawie umowy;
- Model mieszany — koszty i obowiązki dzielone proporcjonalnie, z jasno określonym mechanizmem rozliczeń i audytu.
Praktyczne zalecenia: w umowach warto zawrzeć precyzyjne klauzule dotyczące rejestracji, dokumentacji ilościowej oraz prawa do weryfikacji danych, a także mechanizmy korekt rozliczeń i kar za niezgodność. Transparentność danych, jasne przypisanie odpowiedzialności i regularne audyty to najskuteczniejsze narzędzia, by uniknąć sankcji i kosztownych sporów między retailerem a marką własną.